تبليغاتX
مسافرتنهایی
اونیکه مدعی بود عاشقمه منو تو فاصله ها تنها گذاشت
بدینوسیله خبر درگذشت این عزیز رو به همه ی دوستان

و آشنایان اعلام مینماییم. ازخداوند منان برای بازماندگان

طلب صبر داریم.

درضمن به همین دلیل این وب دیگر

           آپ نمیشود

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و ششم تیر 1387ساعت 11:14  توسط نوید   | 
سلام

ازهمهتون معذرت میخوام که یه مدت نبودم جواب نظرات پر مهرتون رو

بدم. راستش مشکلاتی برام پیش اومده که این روزا وقت سرخاروندن

ندارم. حالا بعد ازاین مدت دوباره برگشتم امیدوارم بتونم جبران کنم.

 

   غریبی سخت مرا دلگیر داره

                                 فلک برگردنم زنجیر داره

   فلک ازگردنم زنجیروردار

                               که غربت خاک عالمگیر داره

درضمن ازهمه عزیزانی که درمصیبتهای وارده اخیر باهامون

همدردی کردن واقعا ممنونم امیدوارم بتونم تو خوشی هاشون

جبران کنم.

نیمه شب اواره و بی حس وحال

 

در سرم سودای جامی بی زبان

 

 پرسه ای اغاز کردیم در خیال

 

دل به یاد اورد ایام وصال

                   

                                       از جدایی یک دو سالی میگذشت

 

                                       یک دوسال از عمر ر فت وبرنگشت 

              

دل به یاد اورد اول بار را

 

 خاطرات اولین دیدار را

 

 ان نظر بازی ان اسرار را

 

ان دو چشم مست اهو بار را

 

                                        هم چو راضی مبهم و سر بسته بود

 

                                         چون من از تکرار او هم خسته بود

 

امد و هم اشیان شد با من او

 

هم نشین و هم زبان شد با من او

 

خسته جان بودم که جان شد با من او

 

نا توان بود و توان شد با من او

                                     

                                       دامن اش شد خواب گاه خستگی

 

                                          این چنین اغاز شد دلبستگی

 

وای از ان شب زنداری تا سحر

 

وای از ان عمری که با او شد  به سر

 

مست او بودم ز دنیا بی خبر

 

دم به دم این عشق میشد بیشتر

 

                                          امد و در خلوتم دم ساز شد


                                         گفت وگو ها بین ما اغاز شد

 

گفتمش گفتمش در عشق پا بر جاست دل

 

گر گشایی چشم دل زیباست دل

 

گر تو زرتمان شوی دریاست دل

 

بی تو شام بی فرداست دل

 

                                      دل ز عشق روی تو حیران شده

 

                                      در پی عشق تو سر گردان شده

 

گفت در عشقت وفادارم بدان

 

من تو را بس دوست میدارم بدان

 

شوق وصلت را به سر دارم بدان

 

چون تویی مخمور خمارم بدان

 

                                       با تو شادی میشود غم های من

 

                                       با تو زیبا میشود فردای من

 

گفتمش عشقت به دل افزون شده

 

دل ز جادوی رخت افسون شده

 

جز تو هر یادی به دل مدفون شده

 

عالم از زیبایت مجنون شده

 

                                       بر لبم بگذاشت لب یعنی خموش

 

                                      طعم بوسه برد از سرم عقل و هوش

 

در سرم جز عشق او سودا نبود

 

بهر کس جز او در این دل جا نبود

 

دیده جز بر روی او بینا نبود

 

هم چو عشق من هیچ گل زیبا نبود

 

                                        خوبی او شهره ی افاق بود

 

                                       در نجابت در نکوهی طاق بود

 

روزگار

 

روزگار  اما وفا با ما  نداشت

 

طاقت خوشبختی ما را نداشت

 

پیش پای عشق ما سنگی گذاشت

 

بی گمان از مرگ ما پر وا نداشت

 

                                      اخر این قصه هجران بود و بس

 

                                    حسرت و رنج فراوان بود و بس

 

یار ما را از جدایی غم نبود

 

از غمش مجنون عاشق کم نبو.د

 

بر سر پیمان خود محکم نبود

 

سهم من از عشق جز ماتم نبود

 

                                       با من دیوانه پیمان ساده بست

 

                                    ساده هم ان عهد وپیمان را شکست

 

بی خبر پیمان یاری را گسست

 

این خبر ناگاه پشتم را شکست

 

ان کبوتر عاقبت از بند رست

 

رفت و با دلدار دیگر عهد بست

 

                                      با که گویم او که هم خون من است

 

                                     خصم جان و تشنه ی خون من است

 

بخت بد وین وصل او قسمت نشد

 

این گدا مشمول ان رحمت نشد

 

ان طلا حاصل به این قیمت نشد

 

                                        عاشقان را خوش دلی تقدیر نیست

 

                                       با چنین تقدیر بد تعبیر نیست

 

از غمش  با دود و دو هم دم شدم

 

باده نوش غصه ی او من شدم

 

مست و مخمور رو خراب از غم شدم

 

ذره ذره اب گشتم کم شدم

 

                                         اخر اتش زد دل دیوانه را

 

                                        سوخت بی پروا پر پروانه را

 

عشق من از من گذشتی خوش گذر

 

بعد از این حتی تو اسمم را نبر

 

خاطراتم را تو بیرون کن ز سر

 

دیشب از کف رفت فردا را نگر

 

                                        اخر این یک بار از من بشنو پند

 

                                         بر منو بر روزکارم دل نبند

 

عاشقی را دیر فهمیدی چه سود

 

عشق دیرین گسسته تارو پود

 

گر چه اب رفته باز اید به رود

 

ماهی بیچاره اما مرده بود

                                   

 

 

 

 

            بعد از این هم اشیانت هر کس است

 

 

              باش با او یاده تو مارا بس است.

+ نوشته شده در  جمعه بیست و یکم تیر 1387ساعت 17:18  توسط نوید   | 
سلام

 

چقدرسخته............

 

چقدرسخته عزیزترین کست بنویسه تقدیم به عزیزترینم اما عزیزترینش تو نباشی

چقدرسخته دوست صمیمیت شماره عزیزتو بگه و بگه خودش بهم داده و وقتی بخوای دوستتو بکشی بگه به شما ربطی نداره

چقدرسخته اوتبکس گوشیت همش مال اون باشه اما تو اینبکست یه دونه هم نباشه

چقدر سخته بهش بگی دوستت دارم اما اون بگه من نه

چقدرسخته ۱۰۰۰کیلومتررو بخاطرش بری اما اون رفته باشه شمال تفریح بهش زنگ بزنی جوابتو نده

چقدر سخته تصادف کنی و ۵ تا معلق بزنی اما یارت حتی زنگ هم نزنه بگه زنده ای یانه

چقدر سخته بهش زنگ بزنی و همش بگه تماس با مشترک مورد نظر مقدور نمیباشد

چقدر سخته جلو دوستات حرف از بچه تیمسار اعتمادی بزنه و بگه تو هیچی نگو اون خودش همه چی رو درست میکنه

چقدر سخته وقتی بهت میگه حالم بده بری امامزاده براش دعا کنی وقتی برگشتی بهت بگه من برات اهمیت ندارم و تو بجز گریه کاری نتونی بکنی

 

 

درچنین شرایطی بهترین کار چیه به نطر شما من فکر خودکشی رو کردم....

+ نوشته شده در  شنبه یازدهم خرداد 1387ساعت 11:2  توسط نوید   | 
محاکمه عشق بود ...

او محکوم شد به دورترین نقطه مغز یعنی فراموشی .

قلب تقاضای عفو عشق را کرد ولی همه اعضا با او مخالفت کردند .

قلب شروع به طرفداری از عشق کرد : " آهای چشم مگرتو نبودی که هر روز آرزوی دیدن

 اورا داشتی ؟

ای گوش مگر تو نبودی که در آرزوی شنیدن صدایش بودی ؟

و شما پاها که همیشه آماده رفتن به سویش بودید ...

حالا چرا این چنین با او مخالفید ؟! "

همه اعضا رو برگرداندند و به نشانه اعتراض جلسه را ترک کردند ....

وعشق تنها تر ازهمیشه بود ...!!!

 

+ نوشته شده در  شنبه چهاردهم اردیبهشت 1387ساعت 15:40  توسط نوید   | 
سلام

یه خبر وب من و عاطفه عزیزم (اگه راهم این روزا از تو یکم دوره ببخش) رسما افتتاح شد .

از همه شما دعوت میکنم تشریف بیارین .........

www.navidandati2008.blogfa.com

بسمه بار سفر امشو وای شهر ایروم

غمله ایلم سی خشون و دلمه بی خم نیبرم

پازنی کاره ایوراره دونه بخت وش جمسه

خک و برنو کر نشسته زین اسبش پیسسه

سرقلبم چه نویسم که قلم گیرنکنه

سی خدای خم چه کنم تا تونه وم دیرنکنه

 حوریل امشو ورقصن کی ودنیا اومده

ناخدای کشتی خیالم کی ودریا اومده

داشتم ایمردم خدا خوش اومه تیم

مشتلق وم اسه گه یارت ودنیا اومده

هجدهمین بهارزندگیم مبارک

 

کامنتهاتون برام بهترین هدیه هست .................................

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم فروردین 1387ساعت 17:56  توسط نوید   | 
 

نمی خوام بگم که قدر یه دنیا دوستت دارم چون دنیا تموم میشه

نمی خوام بگم که مثل گلی چون گل هم یه روز پژمرده میشه

نمی خوام بگم که مثل اب پاک وزلالی چون اب همیشه پاک نمیمونه

نمی خوام بگم که دوستت دارم چون من که دوستت ندارم

بلکه عاشقتم ............................

همه قشنگي ها تو چشاته

همه مهربوني ها تو نگاته

مي دونم تو عاشقي مثل هميشه

من ميگم بدون تو نميشه

هرچي عاشقانه هست رولباته

همه ترانه هام تو صداته

سر من هميشه رو شونه هاته

من ميگم حس خدايي تو صداته

هر كه ناز داريتو چشاته

هرچي مهربونيه تو نگاته

 

مثل هفت آسمون خيلي تو پاكي من ميگم دوست دارم تو از خدايي

 

تقدیم به    فردین عزیزترازجونم

                                                      و آبجی  گلم

+ نوشته شده در  جمعه هفدهم اسفند 1386ساعت 23:35  توسط نوید   | 
عشق ایستادن زیر باران و خیس شدن باهم نیست

عشق آن است که یکی برای دیگری چتری شود

و او هیچوقت نفهمد که چرا خیس نشد

.

.

.

به امید عشق های واقعی

عشق من   دوستت دارم میدنم که می دونی چقد می خوامتو دوستت دارم و نیازی هم نیست که بگم

بدون که از الان تا ته دنیا دربست  با هاتم

باز با من سخن از عشق بگو

 

اي سراپا همه خوبي و صفا

 

من چو ماهي كه  ز دريا دور است

 

و شن گرم كنار ساحل

 

پيكرش را گور است

 

موج اميد و وفا مي خواهم

 

من تو را مي خواهم

 

من چو گل كه  با اشك شب و لبخند سحر محتاجست

 

به تو روشنگر جان محتاجم

 

به تو همچون خورشيد

 

و به هر قصه ي عشق كه بگويي با دل

 

چون هوا محتاجم................................

 

سلام بدو بدو خبر دارم توپول

اگه كسي رو داري بجاي اينكه هر روز بهش بگي دوسش داري هروز به يه زبوني بگو دوسش داري اينجوري نه تو خسته مي شي نه اون .

01) English : I Love You

02) Persian : To ra doost daram

03) Italian : Ti amo

04) German : Ich liebe Dich

05) Turkish : Seni Seviyurum

06) French : Je t'aime

07) Greek : S'ayapo

08) Spanish : Te quiero

09) Hindi : Mai tumase pyre karati hun

10) Arabic : Ana Behibak

11) Iranian : Man doosat daram

12) Japanese : Kimi o ai shiteru

13) Yugoslavian : Ya te volim

14) Korean : Nanun tangshinul sarang hamnida

15) Russian : Ya vas liubliu

16) Romanian : Te iu besc

17) Vietnamese : Em ye^ Ha eh bak

18) Syrian/lebanese : Bhebbek

19) Swiss-German : Ch'ha di ga"rn

20) Swedish : Jag a"Iskar dig

21) Africans : Ek het jou li .

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم بهمن 1386ساعت 20:17  توسط نوید   | 

Everybody knows that the dice are loaded
Everybody rolls with their fingers crossed
Everybody knows that the war is over
Everybody knows the good guys lost
Everybody knows the fight was fixed
The poor stay poor, the rich get rich
That's how it goes
Everybody knows

مسافر داره نفس های آخرش رو میکشه                                                            

به یه نفرنویسنده مجرب برای ادامه دادن راه مسافر  نیازمندیم                 

                                                                                    

کاش می دانستم

 

چگونه می توان از انحنای رقاصه ی فاصله ها گریخت

 

و

 

 به  " تو"

 

 رسید

 

 

 

کاش می دانستم

 

 

  من محتاج تولدم

 

    تولدی با تو

 

                                                                       

 

درست بعد از رفتن تو همه چیز شکست .

حتی هفت آرزویی که در اوج ناامیدیمان بر کاغذی نوشتیم و به امید برآورده شدنش هر شب هفت بار خواندیم و زیر بالشمان گذاشتیم.

همه چیز مرد

 بعد از رفتنت من ماندم  و بی آرزویی

من ماندم  هفت نه٬ هفتاد هزار جای خالی

من ماندم و آغوش پر از خلا

می دانستی

می دانستی

تو هفت آرزوی من نه ٬ هفت شهر من نه . تو هفت آسمان من بودی

بعد از رفتنت من ماندم و هفت آرزوی ناکام

هفت آرزوی مرده

روز رفتنت ۷ کبوتر سپید از بام دلم  پریدند و حتی یک بار از آسمانم گذر نکردند

درست بعد از رفتنت بود هفت کلاغ  حسرت در لانه ی کبوتران آرزویم نشستند و آواز مرگ سر دادند

٬پاییز می رسید

هفت حسرت دلم تمام دلخوشی من شدند

هفت حسرت دلم را در کاغذی نوشتم اما این بار نه با تو . نه با مهر تو . نه با آرزوی داشتنت که فقط با غمت نوشتم و با اشک و آه و حسرت.

هفت حسرت دلم را دیگر هر شب نمی خوانم . به سوگ می نشینمشان...

آری

زمستان است

برف به سردی قلبت نیست

ولی آواز مرگ کلاغ ها را از همین نزدیکی .جایی مثل دل می شنوم.

(عاشقتم هنوز و مثل همیشه ی بی تو بودن دلتنگ)

        

 

          

 

 

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه سوم بهمن 1386ساعت 23:16  توسط نوید   | 
این سلامم یه رنگ دیگه داره

 

ای چرخ فلک خرابی ازکینه ی توست

                                                    بیدادگری شیوه دیرینه توست

ای خاک اگر سینه تو بشکافند

                                                  صدگوهرقیمتی که درسینه توست

    من رضا هستم از دوستای نزدیک نوید.

     متاسفانه یه غم بزرگ کمر دوست عزیزم رو شکست .

      عزیزترین کس زندگیش زیرتیغ جراحی صورت در نقاب خاک کشید .

از طرف خودم و همه ی بازدیدکنندگان وب نوید به او تسلیت میگویم و برای روح آن عزیز آرزوی

 رحمت میکنم و برای نوید عزیزم آرزوی صبر و توفیق دارم .

                                                                                          ممنونم ( رضا ـ سرودزندگی) 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و سوم دی 1386ساعت 12:48  توسط نوید   | 
 

 سلام

دوست دارم خود را در تو ببينم قبل از ان که آب شوی و يا آب شوم ...  خوب به یاد داشت  که  از آن  گلوله ی برفی ی پرتاب شده تا کنون ، هرگز برف تکرار نشده  است و این درست به مانند آن  انگشتانی  بود که کم می شدند اما  هرگز تمام نمی شدند  ، هنوز به یاد داری که انگشتان را می شمردیم  از ده تا یک ، اما تمام نشدند  و آن  انگشتان نيز تکرار نشدند  ؛ در آیینه ی آیینه ، همان گونه بود که بود  و  مرد کتاب فروش می رفت که تمام شود اما تکرار نشود ؛  شیطنت ام گل کرد ،  با انگشت کوچک ام ،  رد شیار  کف دست اش را دنبال کردم  ، شیار ، برای ام همیشه یادآور این نوشته ی  روی کشاله ی ران اش  بود  که آهای دماوند را نیز  مانده است تا تمام شود  ، و من می گشتم در غرور دماوندش  و  این درست به مانند رد شیار گونه اش ،  گواهی بود از فرجام ِ فریاد ِ وای ِ عاشقی که زیبایی اش را فریاد می کرد  ؛ پاره های کتاب ِ باد برده ، ورق خوردند در  هنگامه ی تردید افتادن و یا رفتن  با باد  ، به خود گفتم  مگر نه این که برای اش گفته بودم  که بگذار هق هق ام اندکی بيافتد تا بتوانم برای ات بنويسم از نای نی يی که در آيینه ی آیینه ات  نشسته  ؟ يادم می آیدکه از ديرباز خوب  به یاد داری  و می دانستی که چه گونه به اشک بنشانی ام و می بينم که هنوز هم خوب بلدی  و خوب به یاد داری یاد ِ به اشک نشستن ام را ! قبل از این که به استوای گرم برسی و چون گوله برفی آب شوی ، و یا ذوب شوی ،  بيا سه نقطه به سرا ؛ نقطه چين هايی که بايسته و شايسته ی پرکردن اش با عشق و اشک هستند  . بگذار برای دیگران بگويم که اين باران پاييزی است که صورت ام را خيس کرده است اما ؛ تو که خوب می دانی چه ام کرده ای ! آه ،  پیر از کار افتاده یی فوت بر خاکستر عمر می کرد ،  تا بجوید یادها را و از آتش آن یادها شما گرم شوید و سوزان؛  که مگر نه  عاشقی برازنده ی شماست  ، را پژواکی باشید برای آن گلوی دیگر نخوانده ی او !  فقط می خواستی بشنوی  که بگویم  منتظرم باش  ، می آیم  . حتمن می آيم  ولی شنیدی که گفتم  به چشمان ام نگاه نکن ،  می دانم که سرخ اند !  و  می دانستی که  پای در  دنبال رد گفته ات  خواهم گذاشت بی هیچ پیچشی و لنگی بر پای . با یک نگاه   برای ات خواهم  گفت از تفاوت   در  این که " تو " باشی و یا  يا " توام " بشوی .حالا می فهمی چرا تا داد می زنم : " آهای " ، پژواک صدای ام  این می شود  : " هق ، هق "!

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه دوم دی 1386ساعت 21:27  توسط نوید   | 

 

                  

      

یه داستان واقعی از خودم براتون مینویسم فقط ازتون میخوام نظر واقعیتون رو در این مورد بنویسین

داستان از اونجایی شروع شد که یه شب با بچه ها رفته بودیم بیرون. تو پارک نشسته بودیم ماشینم رو کنارمون پارک کرده بودم و داشتیم با هم صحبت میکردیم

چونکه ترمبنال اهواز برای نورآباد ماشین نداره ، مسافرها مجبور میشن با ماشین شیراز بیان و کنار پارکی که ما اونجا بودیم پیاده شن

خلاصه ساعت 12شب بود دیدیم یه دختر هم سن وسال خودم (20_21ساله) از اتوبوس پیاده شد

چون نیمه شب بود وپارک هم خارج شهر بود حدود یک ساعتی شد و خبری ازتاکسی نشد بعد از مدتی یه تویوتا کمری اومد کنار دختره وایساد با متلک به دختره گفت

امشبو مهمون ما باش فردا اگه زنده موندی میرسونیمت .

ما فکر کردیم حتمآ قبلآ با هم دوست بودن حالا پسره میخواد سربه سرش بزاره پس هیچی نگفتیم و فقط نیگا کردیم

(ما یه جایی نشسته بودیم که نه دختره و نه پسرا هیچکدوم ما وماشینمون رو نمیدیدن )

رفتم به دختره گفتم آبجی بیا بالا میرسونمت تا درخونتون ولی انگار ترسیده بود گفت نه بابام میاد دنبالم

ما هم هیچی نگفتیم و رفتیم سر جامون نشستیم

یه 10 دقیقه گذشت و دوباره سرو کله پسرا پیدا شد یکیشون از ماشین پیاده شد گفت بیا بشین وگر نه ......... (یه حرفی زد که سانسورش میکنم)

دختره گفت : ولم کنین وگرنه به پلیس زنگ میزنم پسره گفت : پلیس کجا بوده همه الآن خوابن

اون یکی پسره هم پیاده شد وبه زور دختره رو انداختن بالا وبردن .

من و یکی از بچه دنبالشون رفتیم . یه 4یا 5 کیلومتر از شهر خارج شدیم دیدیم منحرف شدن تو فرعی

دنبالشون رفتیم دیدم پیاده شدن زدم رو ترمز پریدم پایین نیما (دوستم) یکیشون رو گرفت با مشت زدش .

اون یکی هنوز خبردارنشده بود من ازپشت گرفتمش گفتم : ببخشید مزاحم شدم

یهو دختره الکی گفت : ای وای داداش حسین(به دروغ) به فریادم برس

با چوبی که عقب ماشین داشتم پسره رو زدیم و دوتاشون رو تو حالت نیمه جون بردیم گذاشتیم تو همون خونه ای که قرار بود برن و ..........

دختره رو که خیلی ترسیده بود بردیم برسونیم خونشون که یه دفعه گفت ببخشید گوشی موبایلتون رو بدین من زنگ بزنم

منم بهش دادم ولی کسی گوشی رو ور نداشت

گفتم میرین خونه گفت آره ما هم رسوندیمش .

فرداش ساعت 9صبح بود گوشیم زنگ زد . یه صدای غریب بود گفت سلام آقا نوید

-سلام

- خوبین ؟

- ممنونم شما ؟

- منم نیلا دیشب منو رسوندین خونه .

- خوب امرتون .

- اهل حال هستی یا نه ؟

- برای چی ؟

- یه مکان دارم 3تا پسر و چند تا دختریم اگه میای آدرس بدم ؟

- گفتم آره آدرس بده .

.

.

.

.

- منتظرتم بای عزیزم .

شماره 110رو گرفتم

- سلام پلیس 110 بفرمایین

- ببخشید یه مورد پارتی هستش میخواستم گذارش بدم .

- ما نمیتونیم بررسی کنیم با کلانتری تماس بگیر

سماره کلانتری رو گرفتم

-سلام کلانتری بفرمایین

- یه مورد پارتی تو خیابونه ......

نگذاشت حرفم تموم شه گفت : با 110 تماس بگیر و گوشی رو گذاشت

با خودم گفتم چرا وقتی که آدمهایی که دارن واسه انجام این کار که وظیفشونه نون میخورن هیچ عکس العملی نشون نمیدن ما کاری بکنیم ؟

در ضمن اینو بگم که من ازاون آدمهایی نیستم که دنبال سوژه های اینجوری باشم ها 

من کاملآ  با شادی و عشق و حال موافقم ولی نه اینقدر ناجورش که با کسی که تاحالا یه بار بیشتر ندیدیش بری .............)

آیا با من موافقین ؟

+ نوشته شده در  یکشنبه هجدهم آذر 1386ساعت 13:6  توسط نوید   | 
 

به نام خدایی که غفور است و رحیم                               زندگی بی تو عذابی است وخیم

تقدیم به امید زندگانی ام، تقدیم به شکوه شب و شکوه مهتاب، تقدیم به اشکهای سوزان روی کوه گونه هایت ، تقدیم به خنده های دلنشینت و نگاه های پنهانت .

تقدیم به تو ای خیال من                                     ای آسمان قلبم و ای سرچشمه ی الهام من

                                        تقدیم به تو ای محبوب ترین قلبم.

تقدیم به تو که یادت از فکر من ، عشقت در قلب من ، و نگاهت همیشه در ذهن من ماندگار و عطر مهربانیت همیشه در وجودم جاریست .

میدانی که طاقت دوری از تو را ندارم ولی جدایی با تو را دوست دارم.

                                                       می دانی چرا؟

چون با اینکه جدایی از تو بسی برایم دشوار  است ولی در عین حال دلپذیر هم هست   ، زیرا به خاطر تو دلتنگی به سراغم می آید .

پس بدان که دل تنگی ها هم بخاطر تو دوست دارم و تو از حال من خبر نداری .

بنابراین:

              هر که می خواهد من و تو ما نشویم مرگش باد و خانه اش ویران.

ای عشق من ، ای عزیزترینم:

                چه خوب شد که به دنیا آمدی و چه خوب شد که دنیای من  شدی .     

 پس: